Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»




НазваниеСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
страница1/6
Дата конвертации10.11.2012
Размер0.75 Mb.
ТипСочинение
  1   2   3   4   5   6

Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный 20-летию Дня защитника Отечества

2012 год

I тур

Айтулова Асем, 11-сынып оқушысы

әл-Фараби мектеп-лицейі,

жетекші Шаханова С. Қ.

Дарынды перзенттер елімізде жеткілікті. «Отан отбасыдан басталады» дейді халық даналығы. Демек, бала тәрбиесі – Отан мен ел мүддесі. Әрбір бала бір отбасының емес, күллі қоғамның келешегі, бүршік атар гүлі екені жадымыздан әсте шықпағаны абзал. Қазіргі Отан қорғаушылар қатарында Ұлы Отан соғысы қаһармандарының ұлдары мен немерелері тұр. Олар әкелері мен аталарының үлесіне тиген қатал сыннан өткен жоқ. Әйтсе де, олар әскеріміздің, халқымыздың қаһармандық дәстүрлеріне адал. Қазақ жауынгері халқы үшін қандай да қиыншылықтарды жеңуге әзір тұратын, қалтқысыз әрі ержүрек болуы тиіс.

Елінің тыныштығын ойлап, әр адамының амандығын тілеп, оның гүлденуіне үлес қосқан азамат өз елінің жанашыры. Бүгінгі таңда Қазақстан Қарулы Күштері өзінің жиырма жылдық мерейтойын атап өтуде. Бұл жылдар ішінде Қарулы Күштер қатарына қабылданған әрбір азамат ел алдындағы борышын абыроймен атқарып жүр.

Шығармамды Елбасының мына сөзімен аяқтағым келеді: «Еліңнің ұлы болсаң, еліңе жаның ашыса, адамзаттық намысың болса, қазақтың ұлттық жалғыз мемлекетінің нығайып-көркеюі жолында жан теріңді сығып жүріп, еңбек ет. Жердің де, елдің де иесі өзің екеніңді ұмытпа!».

Тағдыр қазаққа қырын қарамаған: жер де берген, кен де берген, ел де берген, ер де берген. Осындай жері кең, кені бай, елі жомарт, ері ерен елімізде қашанда тыныштық болсын деп жас жүрегім тілек етеді.
Ақаев Темірлан,

Кеңес Одағының Батыры И.М. Бережной

атындағы Келлер орта мектебінің 9 сынып оқушысы,

мұғалімі Жалкибаева Ж. С.
Жауынгерлік тәрбие әскери киімде емес,

жөргекте жатыр.

Б. Момышұлы
Қазақстан, әскер, отаншылдық жайлы ойлансам, ең алдымен туған еліміз Қазақстан мемлекетінің тәуелсіздік алғаннан кейінгі тарихи қадамдарына көз жіберемін. Отаншылдық – адамның Отанына, туған еліне, оның тіліне, салт-дәстүрі мен мәдениетіне деген сүйіспеншілік сезімінен басталады деп білемін. Тарихымызға көз жіберсек, сонау көшпелі қазақ өркениетінде Отаншылдық ең қасиетті міндеттердің бірі саналған. Ежелгі түркі қағандығы кезінде тасқа жазылған Күлтегін ескерткішінде ел билеушілерінің отаншылдық үлгісі көрініс тапқан. Төре, Қазыбек, Әйтеке билер, Ақтамберді, Бұқар жыраулар және ХХ ғасырдың басындағы Ахмет Байтұрсынов, Әлихан Бөкейханов, Жүсіпбек Аймауытов, Сұлтанмахмұт Торайғыров, Мағжан Жұмабаев сияқты ұлтымыздың зиялылары мен қайраткерлері отаншылдықты сөзбен ғана емес, іспен де өнеге көрсете білді. Әйтеке би “Өмірім халықтікі, өлімім ғана өзімдікі”- деп халыққа қызмет етудің, отаншылдықтың айнасы бола білді. Тәуке хан заманынан қазақ қоғамында отаншылдық байлықтан да жоғары бағаланған екен. Бүгінгі таңда біз жастар осы ата-бабаларымыз бізге мұра етіп қалдырған ерлік істерін өзімізге үлгі етіп, Отанымызға адал қызмет жасауға дайын болуымыз керек. Ол үшін осы бастан Отанға деген сүйіспеншілігімізді арттырып, бойымыздағы патриоттық сезімімізді оятып, оны ісімізбен дәлелдей алсақ, еліміздің сенім артар ұлы боларымыз анық. Қазіргі кезде Қазақстан өмірінде “қазақстандық патриотизмді” қалыптастыру және оны азаматтардың ой-санасына сіңіру өте маңызды деп санаймын.

Елбасымыз Н.Ә. Назарбаев: “Әрбір адам біздің мемлекетімізге, соның бай да даңқты тарихына, оның болашағына өзінің қатысты екенін мақтанышпен сезіне алатындай іс-қимыл жүйесін талдап жасауы қажет. Елдің проблемалары да, келешегі де барлық адамға жақын әрі түсінікті болуы тиіс... Әрбір адам бала кезінен Қазақстан – менің Отаным, оның мен үшін жауапты екені сияқты мен де ол үшін жауаптымын деген қарапайым ойды бойына сіңіріп өсетіндей істеген жөн”- дейді. Елбасымыздың осы сөзі Отанға деген сүйіспеншілігімізді одан сайын арттырады. Қазақстандық патриотизмнің анықтамасы да осынау парасатты ойдан бастау алады деп ойлаймын. Қазақстанды Отаным деп таныған әрбір азаматтың осыған өз мүмкіндігінше үлес қосуы тиіс. Отанымыз аумағының бүтіндігін сақтау, халықтың тыныштығын алатын лаңкестермен қарсы ұйымшылдықпен күрес, мемлекеттерге қауіп төндіретін кез келген сыртқы және ішкі күштерге қарсы тұрудың өзі біз сияқты жастарды отаншылдық рухта тәрбиелеу міндетін жүктейді.

Отаншылдық, әскер туралы ойланып-толғанғанда мен халқымыздың біртуар ұлы, ержүрек қолбасшы, жазушы, Қазақстанның Халық Қаһарманы Бауыржан Момышұлы ағамыздың біздерге қалдырып кеткен өсиеттерінің және ерлікке толы шығармаларын есіме аламын. Баршаға үлгі болар батыр ағамыздың ерлігі мен отаншылдығының орны мен үшін ерекше. Ол өзінің өршіл жырлары арқылы жауынгерлерге рух беріп, ерлік істерге шақырады.

Батыр ағамыз: «Табандылық – батырлардың қалқаны. Өжеттілік, қайсарлық – адамның тіпті мүмкін емес деген жағдайдың өзінде абыроймен өлімге бас тігуге тәуекел етушілік, игілікті құлшыныс», - дейді. Сондай-ақ Бауыржан ағамыз халықты ерлікке, патриоттыққа тәрбиелеуде артына көптеген мақал-мәтелдер де қалдырған. Мысалы: “Үлкенді ізетте, кішіні күзетте көр”, «Ерлік тәрбиеден туады”, “Ерлік бірлікте емес, жүректе”, “Отанда опасызға орын жоқ”, “Тізе бүгіп тірі жүргеннен, тік тұрып өлген артық” - деп халық атынан ащы да әділ үкімін пайымдайды.
Біз жазушы, тәлімгер Бауыржан Момышұлының еңбектерін оқи отырып, оның шығармашылығы патриоттық тәлім-тәрбиенің қайнар көзі екенін байқаймыз.

7 мамыр – Қазақстан Қарулы күштерінің туған күні. Тарихтағы әрбір даңқты күндер секілді бұл мерекеміздің өзіндік сыры бар. Оны біз сияқты жастарға ұғындыру, күні ертең біздің де Отан алдындағы азаматтық борышымызды өтеуге баратынынымызды, ол үшін шынығу, шыңдалу қажеттігін жете білуге көмектеседі.

Шығармамның соңында «Қазақстан», «әскер», «отаншылдық» деген киелі сөздер жайлы ой-толғауымды өлең жолдарымен аяқтағым келеді.
Қазақстан - біздің еліміз,

Туып-өскен жеріміз.

Кең-байтақ даламызда,

Бейбіт өмір сүреміз.

Әскеріміз бар айбынды,

Жерімізді қорғайды.

Әуеге ұшқан ұшақтар,

Көк аспанда самғайды.

Ел де, жер де біздікі,

Отаншыл біз ұланбыз.

Болашаққа самғайтын,

Қанаты күшті қыранбыз.

Ақжігітов Жасұлан,

Еңбек негізгі мектебінің

9-сынып оқушысы,

мұғалімі Канафина Ж.Қ.
Ең зор ізгі ерліктерді Отанға

деген сүйіспешілік туғызған

Ж.Ж. Руссо
Тапталмайтын түнгі ізі,

Сақшысы болам Отанның.

Жарқырап жанған жұлдызы,

Келеді ұлан атанғым.
Әскер - әліміз, армия – абыройымыз!- деген сияқты әрбір ер бала әскерге баруға асығыс. Ол оның ер жетіп, нағыз жігіт атанғаны емес пе?!

Еліміздің дербес, толық қанды ел, егеменді мемлекет болуы, халқымыздың ертеден бергі еркіндік үшін, туған жері – Отаны үшін күресінің жемісі. Бүгінгі таңдағы еліміздің әлемдік өркениет шеңберінде өз орны мен статусын алуға ұмтылысы заңды құбылыс. Өйткені, әр елдің, халықтың өзіндік болмысына тән мақсат-мұраты бар. Мұрат – алға жетелейтін, болашаққа қол бұлғап шақыратын, халықтың арманы, мақсаты. Ал мақсат немесе мұрат – ол, болашақта қол жеткізуге жетелейтін қоғамдық-рухани сананың көрсеткіші – идеал. Сол идеал мен үшін әскери киім киіп, қолына автамат ұстаған ағам Айбек. Ол қатардағы жауынгер болып әскери борышын өтеп жүрген қарапайым қазақ баласы еді. Өкінішке орай, оның үй іші солдатты әскерден қарсы алу қуанышына бөлене алмады. Әскери достары оны алып келіп, соңғы сапарға шығарып салды...

Оның айқталмай қалған ісін мен жалғастырамын. Отан алдындағы борышымды толық өтеп, жан-тәніммен елімді қорғаймын. Әскерден келген соң, Айбек ағамның басына барып, еліме адал қызмет еткенім туралы айтамын. Жатқан жерін торқа болсын, Солдат!

Ал, халқымның мұраты: еркін халық болу, өзгелермен терезесі тең мемлекет болу, өз ішінде береке-бірлік пен ынтымақ орнаған халық болу. Бұл мұратты жүзеге асырудың негізгі шарты – әрбір Қазақстан азаматының қатардағы қоғам мүшесі деңгейінен мемлекеттің саналы әрі белсенді азаматы әрі өз Отанының, халқының нағыз патриоты дәрежесіне көтерілуі.

Егеменді еліміздің тыныштығын және бейбітшілігін қорғау, бұл әр азаматтың қасиетті борышы екендігі баршамызға әйгілі. Ал Отанды қорғаушылар тек қана білектің күшіне сүйенушілерден ғана болмай, ақылы мен қайраты, күш-жігері мен зердесі бірдей мықты болғаны – бұл ел қорғаушы ерлерге ежелден қойылып келе жатқан талап. Сондықтан болар, халқымыздан өткен Наурызбай, Бөгенбай, Райымбек сияқты хас батырлар шешен де, би де, ақыл-парасаты биік адамдар ретінде ел ішінде үлкен абыройға ие болған.

Қазақстан Қарулы Күштерінің қатарында әскери қызмет атқару әрбір қазақ азаматының аса маңызды әрі құрметті міндетінің бірі болып табылады. Қарулы Күштер қатарында қызмет ету - Отанымызды қорғаудағы қасиетті борышыңды өтеу деген сөз.

Ұлан жастары “өз елімнің басы болмасам да, сайының тасы болайын” - деп Отан үшін от кешуден тайсалмай, “тізе бүгіп өмір сүргенше, қасқайып тұрып өлгеніміз артық” -деген қағиданы ұстанған.

1992 жылы 29 қаңтарда Қазақстан Республикасы Еуропадағы қауіпсіздік пен ынтымақтастық жөніндегі ұйымның (ЕҚЫҰ) қатысушысы болды, ал сол жылғы 2 наурызда Біріккен Ұлттар Ұйымының мүшелігіне қабылданды. Кеңестер Одағының шарттары мен міндеттемелерінің құқықтық мұрагерлігін мойындайтынын мәлімдей отырып, Қазақстан өзі қол қойған шарттар мен келісімдерді, оның ішінде қаруды шектеу мен қысқарту мәселелері жөніндегі міндеттерін де адал орындап келеді.

Елдің тәуелсіздігі көп нәрсеге ой салдырады. Мұнда тарихи сананы ояту, жоғалғанын өзіне қайтару, өрлеу дәуіріне жол ашу деген мағына, сондықтан қазақстандық патриоттық тәрбие деген ұғым тек қана айтыла салатын дерексіз ұғым емес, ол ең алдымен нақты, өз ұлтына, сонда тұрып жатқан халықтарға берілген, адал еңбек ете алатын, жалпы халықтық, әлеуметтік мәдениетті түсініп, білетін соның нұсқаларын өз халқының қажетіне жарата алатын, басқалары түсіне білетін нағыз қазақстандық патриоттық рұхтағы белсенді адамдарды тәрбиелеу үшін керек.

Қазақстандық патриотизмнің негізі – ежелгі ұлттық салт-дәстүр, әдет-ғұрып, аңыз, ертегілер, жырлар, кешегі кеңестік ортақ дәуір, Ұлы Отан соғысындағы түрлі ұлт өкілдері – қазақстандық батырлардың ерліктері туралы тарихи деректер болып табылады.

“Патриот – Отанын, халқын, жері мен суын шынайы сүйетін, халық мүддесі үшін бар күш-жігерін, қабілетін аямайтын адам. Мен – патриотпын! Мен – болашақ ұланмын!

Амиртай Сункар, 8 класс,

Кантемировская неполная СШ,

Учитель Мурзаханова А. А.
Кто любит Родину и народ,

тот настоящий патриот.

Пословица

Родина… У каждого она своя и для всех вместе – одна, единственная. Родина - это и бескрайние степи милого моему сердцу Казахстана, и высокие горы Тянь–Шаня, и чудесные сады Алматы. Родина – это я и ты, мой современник. Счастье нашего дома, судьба его – зависят, прежде всего, от нас с тобой. О, если бы знали, каким согревающим теплом наполняют наши души эти родные и близкие слова:
Мой Казахстан!

О, Родина! Наверное, неспроста

Мы вкладываем чувства в это слово,

Его всё повторяя снова, снова…
И эти чувства не зависят от национальной принадлежности. Например, на нашей земле родились и живут русские, украинцы, немцы, поляки и другие народы. Для каждого из них Казахстан является родиной. Вот и для моей семьи она стала тем родным краем, о котором так долго мечтали мои предки. Очень хорошо говорит об этом народная пословица: «Человек без мечты, что птица бел крыльев». И это птица - Беркут. Он летел, преодолевая вершины скалистых гор, палящие лучи солнце, жгучие ветра пустынь и степей, наслаждаясь горьким запахом полыни. В этом запахе всё: мелодичные звуки домбры, девушки, танцующие «Камажай», джигиты, мчащиеся навстречу ветру, словно тулпары, а ещё сладкий вкус бауырсаков. Это и есть мой Казахстан, моя Родина, моя Отчизна!

Независимая, свободная, она смело идёт вперёд, навстречу своему будущему. Но необходимо помнить, что без прошлого нет будущего. И человеческая память устанавливает связь между прошлым и настоящим, образуя то, что мы называем историей. Давайте приоткроем занавес истории. Двадцать лет тому назад Казахстан изменил ход развития своей жизни. Что же дали эти годы моей стране, моему народу? Эти годы, прежде всего, дали возможность восстановить почти забытые народные традиции, творчество поэтов и писателей, настоящих творцов казахской земли. А какая же это земля? Часто звучал этот вопрос в сердцах моих предков.

В 1992 году семья моего отца вернулась на историческую родину из Монголии. Огромное счастье переполняло их души. Трудности, удачи, переживания и радости моей страны прошли через мою семью. Но семья не падала духом, не опускала руки. Потому что рядом была мудрая, добрая бабушка Алмажан. Она была для них поддержкой и опорой. Милая бабушка собирала их за дастарханом, давала наставления и советы. Какая же она была смешная, когда мы с ней ездили в Астану. Боялась меня потерять в этом большом городе. Мы с ней любовались красотой столицы, её высотными зданиями, памятниками. Гордостью молодой столицы является Байтерек. Крепко обняв меня, целуя в щёчку, апа говорила: «Я самая счастливая бабушка, со мной мои дети и родная земля». К сожалению, сейчас бабушки нет среди нас. И нам её так не хватает. Но память о ней будет жить в наших делах, в наших поступках. А моя семья – почти ровесница моей страны. Как созвучны помыслы и дела моего государства, моей семьи со словами Абая: «Дорогу осилит идущий». И моя страна шла гордо и уверенно к своей цели.

Сегодняшний Казахстан получил всеобщее признание, занял достойное место в мировом сообществе, но главное, что сделано за эти годы – это чувство казахстанского патриотизма, сформированное у народа. Оно основано на уважении государственной символики Республики Казахстан. В честь побед казахстанских спортсменов поднимается Флаг и звучит государственный Гимн, олицетворяющий любовь, гордость и патриотизм за свою Отчизну.

А что такое патриотизм? В « Словаре русского языка» С.И. Ожегов даёт определение патриотизму. Патриотизм – преданность и любовь к своему отечеству, к своему народу.

Любовь к Родине - великое чувство и самое главное для человека, ведь без этого чувства ни один из нас не может состояться как человек. Кто же этот человек? Это человек патриот, для которого всё дорого на своей Родине: и её народ, и её земля, и её история, и её завтрашний день. Ведь человек в ответе за всё то, что происходит на Земле. Он оглядывается на свой путь, пытается заглянуть в будущее.

Будущее – это мы, дети Казахстана, и каким оно будет, зависит и от нас. Я очень горжусь, что родилась в Казахстане. И моё государство делает очень много для того, чтобы мы стали достойными патриотами своей Отчизны. Я люблю тебя, моё село Кантемировское. Понятие Родины, места, где я живу, начинается ещё в раннем детстве, но формирование патриотизма складывается у нас в течение всей жизни и проявляется с момента нашего активного участия в делах государства.

Работая над сочинением, я наткнулась на слова Д. Лихачёва. Он высказал такую мысль: «Детство начинается с любви к матери. Это самое святое чувство. Если в твоей души его нет, значит, когда ты станешь взрослым, не будет у тебя ни любви к другу, ни к Родине. Всё будет для тебя безразлично, кроме собственного покоя и удобства». Я полностью согласна с этим высказыванием. Мы не должны искать легких путей, а всегда работать над собой. Получать от учебы наслаждение. Ведь отличные знания - это путь к успешности.

Я мечтаю поступить в университет, стать хорошим учителем, как моя мама. Моя сестренка – непоседа Лашын мечтает быть врачом. Целыми днями может возиться с куклами, делая им различные прививки. Она для них – добрый доктор Айболит. А братишка Самат мечтает быть военным и учиться в Республиканской школе «Жас улан» имени генерала С.К. Нурмагамбетова. Он знает, что для этого надо хорошо учиться, быть здоровым и любить спорт. И в этом ему помогает дядя Акылбек. Он рассказывает ему об армейской службе, учит правильно заниматься спортом. Прохождение воинской службы и защита Отечества – одна из основных обязанностей граждан нашей страны. Дядя Акылбек в 2001 году был призван в армию. Служба проходила в Аягозе, в/ч 12333 РЕМБАТ. Когда он уезжал, то обещал своим родителям, что будет достойным защитником своей Родины. За время службы в армии он получил много похвальных грамот, ему было присвоено звание старшего сержанта. Шаяхметов Акылбек прошёл службу на «отлично». Он и сейчас продолжает заниматься спортом, является участником районных и областных соревнований. Считает, что в армию надо идти подготовленными.

Сегодняшняя армия Казахстана соответствует всем требованиям времени. Наше время – это время новых перемен. Армия наша имеет свою историю, свои корни. Всё меняется вокруг, но не меняется мечта о свободе, о мире, чтобы не было больше воин на земле. Живёт ещё память о ветеранах Великой Отечественной войны, о воинах-афганцах. Воинов-интернационалистов называют «миротворцами». Какое удивительное слово «миротворец»! Так называют человека, устанавливающего мир на чужой земле. Многие из них не вернулись на Родину, но свой солдатский долг выполнили с честью и достоинством. Ушла в историю и Афганская война. Но ещё долго будут тревожить нас голоса погибших и живых – войны не проходят бесследно.

В нашем школьном музее «Береги Кантемировца имя» собран богатый материал о ветеранах Великой Отечественной войны. Моё село построено уволенными в запас воинами прославленной гвардейской Кантемировской танковой дивизии. Она находилась в городе Наро-Фоминске Московской области. В трудные минуты воинов-гвардейцев поддерживала их любая строевая песня «Береги Кантемировца имя».
Ветер наши знамёна колышет,

И сверкают на них ордена.

Запевайте, друзья, пусть услышит

Эту песню родная сторона.

Береги кантемировца имя,

Честь гвардейскую свято храни.

Славу нашу делами своими

Множь, товарищ, и в мирные дни...

Из тридцати трёх ветеранов Великой Отечественной войны остался только один. Трикоз Николай Ананьевич. Он проходил службу в 1941-1945гг. 172 отд. Инженерная батарея, 352 танковый полк, механик. Когда началась война, ему было всего лишь 18 лет. Первое боевое крещение он получил в боях под Минском. Здесь же получил первое ранение. Николай Ананьевич участвовал в боях на Курской дуге, в освобождении Киева, Польши, Венгрии, Румынии, Югославии. Сюда солдаты внесли победу, счастье и мир.

Родина высоко оценила заслуги Николая Ананьевича в борьбе с фашистскими захватчиками. Он награждён медалями: «За боевые заслуги», «За победу над Германией», «За освобождение Белграда», «За взятие Вены» и юбилейными медалями. Для нашего земляка, ветерана Великой Отечественной войны Николая Ананьевича наступила 67 весна Победы. Прошагав через всю войну, он старается быть в строю. Радует свою семью и близких друзей. Я думаю, что так и стоит жить нам на земле, как живёт всё тот же солдат.

Николай Ананьевич - патриот своего времени, историческая личность, гордость казахского народа и моей страны.

Народная мудрость гласит: «Кто любит народ, тот настоящий патриот». Таким настоящим патриотом является наш Президент. Нурсултан Абишевич Назарбаев живёт жизнью народа и делает всё возможное для процветания страны. Открытость, искренность, мудрость и человеколюбие – все эти качества составляют сущность Главы государства. Чувство высокой ответственности перед народом, перед историей никогда не покидают его. Я с точностью могу заявить, что Н. А. Назарбаев бесспорный лидер своего народа. И наша задача – не менять взятого курса, а продолжить строить независимый Казахстан.
Пусть девизом станут эти слова:

Казахстан – это крылья побед!

Армия – это честь страны!

Патриотизм – это гордость страны!
  1   2   3   4   5   6

Похожие:

Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Республиканский конкурс среди учащихся на лучшее школьное сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм», посвященный...
Сочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм» iconСочинение или фотографию по теме «Казахстан, армия, патриотизм»
Моя Родина-Казахстан, и я очень горжусь этим. Независимая, свободная, наша страна смело идёт вперёд, расправив свои гордые плечи,...
Разместите кнопку на своём сайте:
kk.convdocs.org



База данных защищена авторским правом ©kk.convdocs.org 2012-2017
обратиться к администрации
kk.convdocs.org
Главная страница